Anadolu Hisarı: Geçmişten Günümüze

-

 


Sıcak bir Temmuz günü , Anadoluhisarı dere kenarında bir kafede oturmuş dereden geçen yatları tekneleri izlerken düşünüyorum. Eski hisarlı yız 70 lerde geldik.

Çocukken şimdi çayırda, şakağımız zonklayana  yüzümüz kıpkırmızı olana kadar top oynardık. Çayıra yemyeşil çimlere kaldırımdan adım atıp girebilirdin. Şimdiki gibi parmaklıklar yoktu, parmaklıklarla  rövanş almaya gelenler ile tanıştık şimdi her yer parmaklıklar ardında tel çitlerin arkasında Hisar da.

Çayırdan çık koşarak A.Hisarı kulüp binasının yanından geç her yer sarı yeşil kulüp renkleri caddeye bakan yerleri çiçekler olan çay bahçesi orayı biraz geç tüm Hisarlıların yaz gecelerinde maaile izlediği minyatür kale futbol turnuvalarının düzenlendiği basketbol sahası, her zaman açık dilediğinde git basketbol oyna, orda birinci ligde oynayan basketçilerle bile tanışmıştım bir keresinde, hemen yanında boylu boyunca kulübün antreman sahası. Biraz ilerde köprüyü geç , ister hemen sağdan aşağıya doğru kıvrıl ister parkın içinden geçip çık ister ister postanenin ordan git. Terli terli biraz koş ,işte karşında toplarönü yaklaşık üç basket sahası büyüklüğünde açık bir beton alan, ayaklarının altında tatlı bir beton sıcaklığı, koş denize bırak kendini , boğazın suyu o kadar yumuşak ve berrak ki sessizce kayarcasına akar sırtından. Sıcacık betonun üzerinde havluya ihtiyacın yok tenimiz kömür gibi karamış olurdu tüm yaz,orda güneşlen.

Şimdi onların hiç biri yok her yer parmaklıklar arkasında yada yalıların bahçe kapıları ardında. Hisarın yerel halkının dı bir zamanlar oralar. Bugün istanbulun her yerinden gelen yerli turistler  oralardan yürürken geçtiği yerlerin nasıl olduğunu tüm bu yaşananları özgürlükleri asla bilmeden geçer gider , onun için parmaklık ve düzen normal bir şeymiş gibi. Küçük açıklıklardan denize bakarak veya büyük sermayenin açtığı mekanlarda kahvesini yudumlarken,

-Ne güzel bir yer der.

Hiç dedelerimiz babalarımız düşündü mü yerlerine geldikleri insanlar kimdi niçin bahçe içinde ahşap çocuklarını bırakıp gitmişlerdi Anadolu'nun bir Dağından İstanbul'a gelmek ve orada mal mülk edinmek sıradan bir şeydi ama aslında bu halka verilmiş bir hediye idi.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aynı Yerde Fazla Kalma-Casa e mente- non muro.

-
Resim
“Aynı yerde fazla kalma” ifadesi, ilk duyulduğunda bir kaçış çağrısı gibi algılanabilir. Sürekli gitmeyi, yer değiştirmeyi ya da hiçbir yere bağlanmamayı öğütlüyormuş hissi verir. Oysa bu cümle, adreslerden çok daha derin bir yere işaret eder. Burada kastedilen yer, çoğu zaman bir mekân değil; bir düşünce biçimi, bir alışkanlık, bir hâl’dir. Casa El Mente, yani “zihnin evi” kavramı, insanın yaşadığı alanla düşündüğü alanın birbirinden kopuk olmadığını söyler. Duvarlarla bölünmüş evler gibi, katı kabullerle bölünmüş zihinler de zamanla nefessiz kalır. Bu yüzden sadeleşen mekânlar, sadece göze değil, zihne de ferahlık verir. Non-muro felsefesi bu noktada devreye girer. “Duvar yok” demek, yalnızca açık plan bir ev anlayışı değildir. Aynı zamanda hayatı keskin çizgilerle ayırmamayı, içerisiyle dışarısı, eskiyle yeni arasında sert sınırlar koymamayı anlatır. Çünkü insanı en çok yoran şey, çoğu zaman görünmeyen duv...
Devamı

Evcilik (2024) Filmi: Konusu, Oyuncuları ve İncelemesi

-
Resim
Evcilik (2024), gündelik yaşamın sıradan görünümünün altındaki karmaşayı ve insan ilişkilerinin ince çatlaklarını ustalıkla ortaya koyan bir yapım.  Film, dramatik abartılardan uzak, sessiz gözlemlerle ilerlerken, izleyiciyi karakterlerin iç dünyasına ve evlilikteki uyumsuzlukların yarattığı gerilime dikkatle bakmaya davet ediyor. Yönetmenin tercih ettiği doğal çekimler ve akıcı tempo, sıradan bir hikâyeyi unutulmaz bir deneyime dönüştürüyor. Evcilik Filmi Konusu Evcilik , günümüz Türk toplumunun en yaygın ama en az konuşulan problemlerinden birine odaklanıyor: Birbirini yanlış seçmiş çiftlerin mutsuzluğu. Film, evlilik kurumunun romantik beklentilerden sıyrılıp günlük bir yaşam ortaklığına dönüştüğü noktada, iki insan arasındaki bağın nasıl zayıfladığını anlatıyor. Aynı evi paylaşan, aynı sofraya oturan ama duygusal olarak birbirinden uzaklaşmış bir çiftin hikâyesi üzerinden ilerliyor. Hikâye yalnızca tek bir evliliği değil; benzer sorunları yaşayan pek çok ilişkiyi temsil e...
Devamı

Starship ile “Mars Kolonisi” Hayal mi, Gerçek mi, Yoksa Askerî / Ticari Bir Plan mı?

-
Resim
  SpaceX’in Starship roketi ile Mars’a “kalıcı koloni” kurma vaadi heyecan uyandırıyor — ama bu devasa roket, aslında askeri ve ticari taşımacılık için mi tasarlandı? Mars’ta yaşam kurma iddiası ne kadar gerçekçi, ne kadar propagandadan ibaret? Giriş — Neden Bu Yazı? Son yıllarda uzay meraklıları, medya ve sosyal kanallar aracılığıyla Mars’a insan gönderme ve orada koloni kurma hayali sıklıkla konuşuluyor. Starship’in 120 metreyi aşan gövdesi, “yeniden kullanılabilirlik”, “yük ve insan taşıma kapasitesi” gibi iddialar, insanlığı başka bir gezegene taşımak için büyük bir adım olarak sunuluyor.  Ancak bu vizyonun arkasında hem devasa teknik zorluklar hem de Starship’in kısa/orta vadede Dünya yörüngesi, ticari yük taşımacılığı veya askeri amaçlı kullanılabilecek bir roket olduğu gerçeği var. Bu yazıda, “Mars kolonisinin” ne kadar gerçekçi olduğunu, “askeri/ticari kullanım” ihtimalini ve Starship’in gerçekten bir “insan kolonisi aracı” mı, yoksa başka çıkarların aracı mı oldu...
Devamı